Noworolski na Rynku...

 Podziwiam oko korektora (nie własne, lecz blogerskie): https://reniablicharz.wordpress.com/2019/12/29/przeklete-oko-korektora/amp/

Dwie są kwestie

Korektorowi oko bieleje, bo nie wie, czy mamy do czynienia z błędami czy z niemal już zwycięskimi tendencjami w polskiej pisowni.

Źródło: https://rozrywka.dziennik.pl/plotki/artykuly/590603,karolina-korwin-piotrowska-robert-biedron-partia-polityka-program-wiosna.html

1. Pisownia nazwisk dwuczłonowych, z których pierwszy element jest nazwą herbu czy co tam ta szlachta ma.
1a. I innych nazwisk dwuczłonowych, noszonych przez kobiety i mężczyzn.

2. Mega jest przedrostkiem czy przysłówkiem synonimicznym do bardzo?

Uszczypliwostka

Nic nie poradzę na to, że gdy widzę na przykład na stronie o dylematach językowych cytaty z tekstu profesora Miodka, opublikowanego w — cytuję — Gazecie wrocławskiej, nabieram przekonania, że to dyletanctwo, a nie dylematy się prezentuje na takiej stronie.

Teraz zaś dla porządku:
1) wielowyrazowe tytuły czasopism zaczyna się dużymi literami, więc powinno być: Gazeta Wrocławska; link do odpowiedniej zasady ortograficznej;
2) nie każdy problem językowy to językowy dylemat, ponieważ dylemat w ścisłym sensie...;
3) Stąd istnieje — na to nie mam linku z wyjaśnieniem.

Czy wypada źle pisać?

Wygląda na to, że wszędzie bezwstyd i nierząd. Oczywiście nie chodzi mi o cielesne atrakcje świecące i nęcące z reklam i teledysków, burzące krew w żyłach, bicie serca i pożądliwości rozbudzające, ale o ortografię.
Wirtualna Polska donosi o wydatkach biur poselskich.

Tak, poseł Jarosław Kaczyński opłacił abonament (chwalebne), poseł minister prokurator generalny Zbigniew Ziobro kupił do biura niszczarkę, ale pani poseł wicepremier Beata Szydło — raczej iPhone’a. Nie mamy prawa likwidować niewymawianej literki e. Gdyby jej nie było, to i apostrof byłby niepotrzebny. Chyba że ktoś wstaje od komputer’a, idzie do telefon’u i pije wod’ę.
Uwaga! To było ironiczne i dlatego pojawiły się błędne formy.

Proponuję, żeby WP kupiła sobie słownik. Najlepiej jakiś Dobry słownik ;-)
Odpowiedź na tytułowe pytanie: popełniającym błędy powinno być wstyd.

Jak nie uczyć poprawności językowej

Przesadzam, czepiam się, głosem frustrata przemawiam. Frustrat, proszę bardzo, ale zdeterminowany. Natknąłem się jakiś czas temu na garść porad, jakich błędów językowych najbardziej unikać. Strona internetowa niczego sobie, profesjonalna nawet, dział „Rozwój osobisty” wręcz budzi mój szacunek, bo u mnie ciągle niedoczas, więc i niedorozwój. Wśród błędów i taki, który wydał mi się ciekawy:

Niestety. Oko korektora dostrzega innego rodzaju błędy niż ten, który jest przedmiotem opisu i przed którym autorzy przestrzegają. Elegancja (cudzysłowy) i interpunkcja. Najgorszy jest przecinek niemal w centrum tekstu, przed słowem „możemy”. To czasownik, orzeczenie w tym zdaniu. Oddzielanie go od rozbudowanego okolicznika (skąd? — z książki...) jest współcześnie uważane za rażący błąd. Nie zawsze tak było. Przed półtora wiekiem Karol Estreicher w Bibliografii polskiej śmiało i notorycznie niemal oddzielał podmiot od orzeczenia.

Czy można stąd wysnuwać myśl, że to ukryty nurt polskiej interpunkcji, a współczesna norma po manowcach błądzi? Zawieszę własny sąd, bo to wcale nie było retoryczne pytanie, co to rzekomo odpowiedzi żadnej nie wymaga.
O innych błędach w wyżej przytoczonej cytacie pisać nie muszę, ale też rażą.

Nowosądeckie medium i cenna patriotyczna pamiątka

Pan Tadeusz Giza jest znaną w Nowym Sączu postacią, działaczem społecznym, niegdyś sportowym, zasłużonym pracownikiem spółdzielczości. Nadto synem przedwojennego generała. W 2013 wraz z siostrą przekazali pamiątki po ojcu do sądeckiego muzeum. Uroczystość była podniosła.
Lecz
zrelacjonowano ją w pośpiechu i nie poprawiono. Notka wisi i wygląda tak.
 
Nadaje się na ćwiczenie dla dziatwy szkolnej. Nie przydaje splendoru nikomu ani niczemu.

Zawsze może być gorzej

Na przykład mogłoby się EDYTOROM napisać słowo książę przez rz.

Tyle korektor, z odrobiną złośliwości. W dawniejszej polszczyźnie było jednak różnie, więc dla usprawiedliwienia, że mogła zadziałać narodowa historyczna ortograficzna podświadomość:

Tak, pisano Xiąże. I czegóż jeszcze nie znajdziemy w zestawie urzędowych rozkazów Królewstwa (! — sic!) Galicji i Lodomerii w 1804 r.

Imię min. Macierewicza

Autorzy wpisu przesadzili w pisowni imienia Antoniego Macierewicza.
Antoni -- jedno -i na końcu.
Po rosyjsku zaś byłoby Antonij, z jotą.

Liga to nie Ligia

Dlatego Tygodnik Do Rzeczy jest tu nieco piętnowany.

Wyżynanie! drzew iludzi

Kuczok opowiada o wycinaniu drzew. Piłą się rżnie. Powinno się pisać przez "rz": wyrzynanie.
Ale korekta zawiodła.

http://ksiazki.wp.pl/tytul,Wojciech-Kuczok-W-Polsce-tylko-pily-nie-sa-tepe,wid,21983,wywiad.html?ticaid=118efb